Diplinerin üstüne uygulama: ne zaman mantıklı, ne zaman değil

Bu, en çok düzeltme gerektiren konu. Çünkü "üstüne biraz daha ekleyeyim" cümlesi, kendi içinde masum görünüyor ve sonucu ağırlaştırıyor.

Aynı bölgeye neden yapmıyorum

Aynı bölgeye ikinci bir dipliner uyguladığımda iki şey kaybediyorum.

Birincisi: altta kalan pigmenti ayırt edemiyorum. Yeni eklenen pigment ile eskisini ayırmak, altı haftada neredeyse imkânsız. Kendi hatalarımdan biri, tam da bu yüzden uzun bir dengeleme gerektirdi.

İkincisi: dağılımı okuyamıyorum. Bölgenin hangi kısmında fazla olduğunu bilmeden yeni pigment koymak, tek bir noktada yığılma yaratıyor.

Kendi ölçümlerimde, aynı bölgeye üst üste uyguladığım vakaların neredeyse tamamı bir denge seansı gerektirdi. Yani "hızlı çözüm" toplamda daha uzun sürüyor.

Peki ne yapıyorum

Üç yol var ve hangisinin seçileceği ölçüme bağlı.

Bekleme. Altı haftada tablo kendiliğinden dengeleniyorsa hiçbir şey yapmıyorum. Kendi ölçümlerimde uygulamaların yaklaşık yarısında ikinci seansta gerek kalmadı.

Ölçüme dayalı ekleme. Altı haftada belirli bir bölgede eksiklik varsa, sadece o bölgeye ekliyorum. Tüm alana değil. Bu yüzden eksik bölgeyi alan işaretlemesinde ayrı belirliyorum.

Farklı yöntem. Eğer sorun renk değil yerleşimse, diplinerin üstüne değil, başka bir yöntemin üstüne geçmek daha mantıklı olabiliyor.

Kendi hatalarımdan biri, eksik bölgeyi tüm alana yaygın eklemekti. Sonuç, düzeltmek için üçüncü bir seans gerekti ve o seansta da ölçüm yapmak zorunda kaldım.

Başka yerde yapılan dipliner

Bu vakalar ayrı bir değerlendirme istiyor ve masada en çok dikkat ettiğim konu.

Değerlendirmeyi fotoğraftan yapmıyorum. Fotoğrafta ışık, ton profili ve kamera mesafesi belirsiz; altı ay önceki bir fotoğrafın rengiyle bugünkü cildin rengi aynı şey değil.

Bunun yerine şunu istiyorum: eski işlemden kalan bir referans kaş örneği. Müşterinin elinde varsa, o örneğe bakarak başlangıç noktası belirliyorum.

Kendi vakalarımda, referans örneği olan müşterilerde ilk sean daha isabetli oldu. Olmayanlarda ise ilk sean "keşif" seansına dönüşüyor ve bu seansın bir kısmı deneme çalışmasına harcanıyor.

Bunu açıkça söylüyorum: eski işlem varsa ilk sean, işlemin tamamı değil; ölçüm ve karar seansı. Bunu baştan söylemek gerekiyor.

Sıralamayı kim belirler

Sıralama, tespit edilen soruna göre değişiyor. Üç örnek:

Sorun renk fazlalığıysa önce açma gerekiyor; ekleme yapmıyorum. Sorun yerleşim dağınıklığıysa önce alım, sonra dipliner. Sorun hem renk hem yerleşimse önce tek adım, ölçüm, sonra ikinci adım.

Kendi ölçümlerimde, iki sorunu aynı seansta çözmeye çalışan vakalar en çok düzeltme gerektirenler oldu. Yani sıralamayı ikiye bölmek zaman kaybı gibi görünüyor; ama toplamda kazandırıyor.

Ankara'da planlama farkı

Ankara'da özellikle dışarıdan gelen müşterilerde, ardışık işlem planlaması zorlaşıyor. Çünkü araya haftalar giriyor ve tablo değişiyor.

Kendi ölçümlerimde, araya altı aydan uzun süre giren vakalarda ilk seanın planı geçersiz hale geliyor. Yani altı ay önce yazılan plan, altı ay sonra kullanılmıyor.

Bu yüzden eski bir uygulama bildiriliyorsa, planı randevu anında değil randevu öncesinde yeniden yazıyorum. Yani yazılı plan, tarihiyle birlikte veriliyor ve geçerlilik süresi belirtiliyor.

Kendi hatalarımdan biri, altı ay önce yazdığım bir planı yeni bir uygulamaya uyarlayarak kullanmıştım. Plan eskiydi ve eski bir tabloya göre yazılmıştı; sonuçta ikinci sean gerekti. Artık planların üzerine tarih ve "bu tabloya göre yazıldı" notu düşüyorum.

Bekleme süresini nasıl belirliyorum

Altı haftayı bir kural olarak söylüyorum, ama bu süre sorunun kendisine göre değişiyor. Üç durumda daha uzun bekliyorum.

Bir: eski bir uygulama varsa. Çünkü eski pigmentin ne kadar kaldığını bilmeden karar vermek zor. Bu vakalarda altı aya kadar bekliyorum.

İki: pigment tablosu belirsizse. Yani ne fazla ne az, ama dağılımı okunmuyorsa. Burada bekleme, ölçümün kendisini netleştiriyor.

Üç: mevsim geçişi yakınsa. Ankara'da yazdan kışa geçerken cilt değişiyor ve sekiz hafta önce yazılan plan geçersiz hale gelebiliyor.

Kendi ölçümlerimde, bu üç durumda yapılan ikinci seanlarda sonuç belirgin şekilde daha tutarlı çıktı. Yani beklemenin bir maliyeti yok; maliyeti, beklemediğimde çıkıyor.

Ama beklemek tek başına doğru bir karar değil. Eğer altı haftada tablo belirgin biçimde dengesizse ve eklemenin riski düşükse, bekliyorum. Sebebi: altta ne kadar kaldığını görmek.

Kendi hatalarımdan biri, sekiz hafta beklediğim bir vakada tablonun kendiliğinden iyileştiğini gördüm. Beklemek, o vakada doğru karardı. Ama aynı bekleme, pigment dağılımı kötü olan bir vakada işe yaramadı.

Yani bekleme süresini "sorun yoksa" değil, "ölçüm gerekiyorsa" kullanıyorum.

Aynı bölge yerine komşu bölge

Bazen ekleme ihtiyacı olmasa da, bir alanda boşluk oluşuyor. Yani renk değil, kapsama sorunu. Bu durumda aynı bölgeye değil, komşu bir alana dokunuyorum.

Kendi uygulamalarımda, bölgeyi genişletmeden önce sınırın nerede oturduğunu yeniden okuyorum. Sınır oturmamışsa genişletme yapmıyorum; çünkü genişletilmiş bir sınır altı haftoda "keşke yapmasaydım" ile karşılaşıyor.

Kendi hatalarırdan biri, genç bir müşteride dış bölgeyi işaretlemeden genişlettim. Uygulama sırasında fark ettim ve durdum; ama bölge yarım kaldı. Altı haftada ortaya çıkan tablo, ortada yoğun kenarda seyrek bir alan oldu. Dengeleme gerektirdi.

Artık genişletme kararını, işaretleme sonrası ayrı bir adım olarak veriyorum.

Sık sorulan üç soru

Ne kadar beklemeliyim? Altı haftadan önce üst üste uygulama yapmıyorum. Bu bir kural; amacı rengi karmaşıklaştırmamak.

Aynı gün farklı iki bölgeye yapılabilir mi? Yapılabiliyor ama kısa tutuyorum. İki bölge birlikte çalışıldığında dağılımı okumak zorlaşıyor.

Emin değilsem ne yapmalıyım? Ön görüşme talep et. Değerlendirme ücretsiz ve sonrasında yazılı bir plan alıyorsun.

Emin olmadığın durumda ekleme yerine ölçme. Ölçüm ücretsiz, ekleme değil.